9 juli 2026

Het hoeft natuurlijk niet altijd met de fiets te zijn, met de brommer eropuit trekken is ook plezant. Het kost een pak minder energie

en je geraakt veel verder. Bovendien is het ideaal om rustig rond te toeren

en volop van de omgeving te genieten. Zie je onderweg iets moois, hoe

steil of afgelegen het ook ligt, dan draai je gewoon om en rijd je ernaartoe.

Met de fiets betekend een extra omweg heel wat meer inspanning. ;-)

Vandaag was het zover, is al de hele week prachtig zonnig weer voorspeld,

alleen had de zon en de hoge temperatuur er vandaag niet zoveel zin in

precies… Toch vanmorgen heel vroeg vertrokken voor een tocht door het

zuiden van het land, in Wallonië.

Op voorhand had ik een aantal plekjes aangeduid die ik zeker wilde

bezoeken maar zoals wel vaker dienen deze vooral als richtlijn en kom je

onderweg telkens weer nieuwe dingen tegen of zie je een wegwijzer

waarvan je denkt: “Daar ga ik toch ook even een kijkje nemen." En dat was

vandaag niet anders….

Heel wat mooie plaatsen gezien, de meeste die ik vooraf had ingepland zelfs gemist, omdat ik deze niet als echte tussenstops in de

gps had gezet en hij deze niet aangaf, en er dus gewoon ongemerkt voorbijgereden ben. Maar uiteindelijk ook onverwachte

ontdekkingen gedaan. Zo kwam ik terecht aan de ‘Stuwdam van Gileppe’. Een plek die ik ooit met de school had bezocht. Ik

herinnerde me nog vaag de indrukwekkende leeuw boven op de dam, maar ik was er altijd van overtuigd dat die ergens in de

buurt van Brussel lag, bij de Leeuw van Waterloo. Dat ik deze plek vandaag dan toevallig opnieuw zou tegenkomen in Wallonië,

had ik niet echt verwacht.

Jammer genoeg bleef het weer wat aan de frisse kant en wilde de zon, zeker in de voormiddag, niet echt doorbreken. Maar

uiteindelijk werd het een rustig en aangenaam verjaardagsritje... meer hoeft dat niet te zijn! :-D

27 juni 2026

Eindelijk hebben we ook in België eens een échte zomer! Het is warm… nee, eigenlijk héél warm. De afgelopen dagen liep de

temperatuur op tot boven de 35°C en vandaag tikt de thermometer zelfs de

40°C aan. Persoonlijk geniet ik daar wel van, al blijkt dat niet voor iedereen

zo te zijn.

Als je het nieuws volgt, lijkt het soms alsof de wereld vergaat. Er wordt

heel wat geklaagd en er heerst al snel paniek zodra de temperaturen

stijgen. Dan denk ik bij mezelf: het is hier zogezegd veel te warm, maar

binnen enkele weken trekken velen op zomervakantie naar nog warmere

bestemmingen. Die logica ontgaat me dan ook volledig…

Ik kom wel eens in Benidorm en ook daar hoef je niet lang te zoeken om

de klagende Vlaming tegen te komen. Geïrriteerd probeert hij of zij een

plekje in de schaduw te bemachtigen, terwijl de zon net één van de

redenen is waarom mensen ernaartoe reizen…

Ach, laat de aarde voor mij maar wat opwarmen. Over een paar maanden klagen we waarschijnlijk weer dat het veel te koud is,

dat de verwarming opnieuw aan moet of, wie weet over enkele dagen/weken, dat het alweer dagenlang onophoudelijk regent. We

kunnen blijven klagen, maar één ding staat vast: het weer doet wat het wil. Daar hebben we uiteindelijk niets over te zeggen. ;-)

18 juni 2026

De autokeuring: waar je ook bent, het blijft een verplicht nummertje en telkens opnieuw een frustrerende ervaring. Zeker hier in

België, waar de arrogante en vaak hautaine houding van sommige medewerkers je het bloed onder de nagels vandaan haalt.

Het begint al op de voorsorteerstroken naar het keuringsstation, waar

steevast iemand, meestal een gepensioneerde of iemand met een flexi-job,

je papieren komt vragen om ze vooraf te controleren. In welk

keuringsstation ik ook kom, ik heb altijd het gevoel dat dit iemand is die

ooit gezakt is voor zijn examen als politieagent en nu zijn frustraties

afreageert. De manier waarop die mensen je documenten vragen en

aannemen, doet soms denken aan een agent van de wegpolitie die je

papieren opvraagt na een zware verkeersovertreding, zoals je wel eens op

televisie ziet. Nee, de vriendelijkheid spat er bepaald niet vanaf.

Ook de keuringsagent zelf komt vaak over als iemand die zich belangrijk

voelt omdat hij de macht heeft om je wagen af te keuren. Vandaag

gebeurde er bovendien iets bijzonders: plots ging er een alarm af en

verdwenen alle medewerkers. Iedereen die met zijn wagen stond te

wachten, keek elkaar verbaasd aan. Twintig minuten later kwam iedereen terug, waarna bleek dat ze gewoon samen pauze hadden

genomen. Niet in groepjes, maar werkelijk allemaal tegelijk. Dat had ik ook nog nooit meegemaakt. Maar goed, zoals altijd is mijn

oldtimer weer probleemloos goedgekeurd en ben ik er opnieuw 2 jaar vanaf.

Laten we hopen dat de regering woord houdt en binnenkort ook keuringen via garages mogelijk maakt, zoals dat in Nederland al

gebeurt. Ik vermoed dat veel mensen dan liever kiezen voor een vriendelijke garagist met liefde voor zijn vak dan voor een

arrogante keuringsmeester. Ik behoor alleszins tot die eerste groep. Komt wel goed!

10 juni 2026

Of je nu door de sinaasappel-, citroen- of amandelplantages fietst, door de

stad rijdt, de kilometerslange gravelwegen opzoekt of gewoon geniet van

de kustlijn langs strand en zee: Benidorm heeft werkelijk alles te bieden.

Er is voor elk wat wils. Na jaren hier met de racefiets hebben rondgereden

ben ik sinds ‘corona’ overgeschakeld naar de moutainbike… de verre ritten

zijn gewijzigd in lange ritten, korter bij huis, en veel meer genieten! ;-)

Natuurlijk heeft alles zijn voor- en nadelen. Veel vlakke wegen zijn hier niet

te vinden. Trek je de plantages of gravelstroken in, dan kun je op onbekend

terrein soms voor verrassingen komen te staan. Na een heerlijke afdaling

volgt er niet zelden een stevige klim die je benen meteen weer opblazen!

In het achterland van de streek rond Benidorm geniet je van de rust. Af en

toe kom je een auto tegen, maar over het algemeen is het er heerlijk rustig

fietsen. Kies je echter voor de grotere wegen of de drukke stadscentra, dan is het een heel ander verhaal. Dan kom je ogen tekort

om al het verkeer rond je in de gaten te houden. Verkeerslichten staan er in Spanje uiteraard ook, maar groen licht betekent niet

altijd automatisch dat je zonder zorgen kunt oversteken. Rood ziet men hier eerder als een suggestie dan een verplichting. Heel

alert blijven en goed anticiperen op wat anderen lijken te gaan doen, is dan ook geen overbodige luxe…

Na meer dan 30 jaar hier te komen, heb ik de logica van het Spaanse verkeer ondertussen wel enigzins begrepen. Toch is het

telkens weer even aanpassen wanneer ik terug in België fiets. Daar kun je soms, zeker in mijn regio (Limburg), kilometers rijden

zonder ook maar één auto tegen te komen. Vooral in de eerste dagen, terug in België, merk ik dat ik nog steeds voortdurend over

mijn schouder kijk, zelfs wanneer er geen verkeer in de buurt is. Maar eerlijk gezegd: liever zo dan omgekeerd. Niet uitkijken is

uiteindelijk npg altijd een groter risico op een ongeval dan teveel kijken! :-p

30 mei 2026

Vuurwerk, het lijkt meer-en-meer zo iets vanuit het verleden… iets wat er

vroeger was, wat we nog hebben gezien toen we klein waren, maar wat nu

stilaan aan het verdwijnen is. De reden hiervoor… daar zal ik me maar niet

over uitlaten, hoort blijkbaar bij deze moderne tijd dat niets meer mag en

mensen zich niet meer mogen amuseren omdat er wel ergens iemand er

tegen is. Ach ja, ik probeer er me zo weinig mogelijk van aan te trekken.

Gelukkig is er, op dat vlak, nog een behoorlijk normaal land en dat is

Spanje. En zeker de regio rond Valencia, waar vuurwerk volgens mij zowat

is uitgevonden, en men elke gelegenheid wel aangrijpt om een kleurrijk

spektakel, met bijhorende harde knallen, in de lucht te schieten. Wekelijks

kan je hier in, of in de buurt van, Benidorm wel gaan kijken… zoals

vandaag in “Santa Pola”, in de buurt van Alicante.

En maar goed, ik maak er graag wat tijd voor vrij, want het is en blijft telkens toch weer genieten! :-)

27 april 2026

Haspengouw en bloesemtochten horen onlosmakelijk bij elkaar. Het leek me dus het perfecte moment om met de fiets eens

richting het zuiden van de provincie te trekken, voor een tocht langs de

fruitplantages. Had op voorhand al een route gedownload, het internet

staat er vol van. Tja, waar is de tijd dat je nog met een geplooide landkaart

je route moest uitstippelen!? Een geplande tocht van 60 km vandaag leek

me meer dan voldoende, want de conditie is ook weer niet geweldig. ;-)

Viel me op dat de bloesems bijna volledig verdwenen waren, op hier en

daar een eenzame boom na. Jammer, maar het is wat het is. Nog een

vaststelling: Haspengouw is de laatste jaren duidelijk opgewaardeerd en is

een prachtige toeristische streek geworden. Misschien was dat vroeger ook

al zo, in mijn jeugdjaren ben ik er opgegroeid, maar zag ik het gewoon

niet?

Waar ik ook snel achter kwam: de fietsroutes die je online kan vinden,

volgens mij zijn ze gericht op de elektrische fietsen. Want de tocht was best pittig, had moeten weten dat het hier allesbehalve vlak

is en dat de klimmetjes er behoorlijk inhakken. Maar ondanks alles was het heerlijk genieten in het zonnetje... :-))

8 april 2026

Eindelijk beetje zomer, dan ga je een kaarsje branden #scherpenheuvel en val je op de terugweg in panne… tja, het kan allemaal

tegenzitten in het leven... :-(

Vorige week had ik al een vermoede, maar kon het moeilijk geloven. In de zomer van 2022, toen ik onderweg was naar Bornem om een kijkje te nemen op de Dodentocht, ging het ook plots mis. In “the middle of nowhere”, ergens aan een kasteeltje, hield mijn brommer er ineens mee op. Uiteindelijk bleek de aandrijfriem gebroken te zijn. Dat zou me geen tweede keer overkomen… In plaats van de riem pas om de 24.000 km te laten vervangen, besloot ik dit voortaan al op 18.000 km te doen, het moment waarop hij toen brak. Maar helaas… amper 14.000 km later is het vandaag opnieuw prijs. :-( Ik merkte al dat hij de laatste tijd minder vlot zijn 120 km/u haalde. Vorige week heb ik dan zelf de aandrijving eens nagekeken en inderdaad: kleine scheurtjes in de riem. Nam een foto en vroeg het aan “ChatGPT” ;-) en zijn advies : enkel nog korte ritten, riem zo snel mogelijk vervangen en zeker autostrade vermijden. Gisteren onderdelen besteld, zouden vandaag geleverd worden. Maar eigenwijs als ik ben, toch nog even de autostrade op… en ja hoor: opnieuw prijs en alsof dat nog niet genoeg leergeld was, mocht ik ook nog eens €380 betalen voor een takelwagen die mijn brommer slechts enkele kilometers verder bracht. Ze kennen hun prijs… spijtig genoeg heb je in zulke gevallen geen keuze! :-o Opnieuw zeg ik weer: “Dit overkomt me nooit meer” Maar goed, toch maar voor de zekerheid, vanavond “echte” pechverhelping afgesloten. Want de “gratis” Total Assistance die je bij het tanken krijgt (zoals ik had), blijkt deze kosten helaas niet te dekken. Ach ja… kan gebeuren! ;-)

23 maart 2026

Eerlijk is eerlijk: ook al hou ik van een rustig fietstochtje te maken in de zon, langs zee en strand maar het echte fietsparadijs is en

blijft, naar mijn gevoel, toch nog steeds België en dan meerbepaald de provincie Limburg.

In tegenstelling tot Spanje, waar je constant voor je veiligheid om je heen

moet kijken om het overige verkeer in de gaten te houden en zelfs bij een

groen verkeerslicht nog moet opletten of niemand het rode licht negeert,

kun je in Belgisch Limburg tientallen kilometers fietsen zonder ook maar

één auto tegen te komen.

De afgelopen jaren is er heel veel geïnvesteerd in het fietsroutenetwerk,

voor veilige fietsenpaden. Zo zijn er tegenwoordig ook fietssnelwegen waar

je tientallen kilometers over fietspaden kunt rijden en waar verkeerslichten

,dankzij sensoren, automatisch op groen springen voor fietsers en op rood

voor het kruisende verkeer, zodat je je tempo kunt blijven aanhouden.

Als je dat vergelijkt met eind jaren ’90, toen we onze trainingsritten nog

zelf op voorhand met een landkaart moesten uitstippelen en er van een fietsroutenetwerk nog geen sprake was, is het nu een stuk

makkelijker geworden. Als je nu erop uit trekt hoef je alleen maar de bordjes en knooppunten te volgen en je ontdekt automatisch

de mooiste routes.

Nee, als iets goed is, mag het ook gezegd worden. Je merkt zelfs op een sombere frissen doordeweekse dag zelfs het succes, kom

je verschillende (groepen) fietsers tegen, vaak gepensioneerden, die ook met de fietsen willen genieten van de rust.

15 februari 2026

Na enkele dagen met stevige wind was het gisteren zelfs stormachtig.

Palmbomen knakten, daken waaiden los, vlaggenmasten braken af en in de

auto voelde het soms alsof de wind eronder kroop en die enkele meters

verplaatste. Geen wonder dat er hier en daar wagens in de grachten langs

de weg lagen. :-o

Mijn dagelijks fietstochtje was daarom geen goed idee. Dus van een nood

een deugd gemaakt en met de auto enkele bedevaartsoorden in de buurt

(regio Alicante) bezocht.

Ook daar waaide het stevig, deze bedevaartsplaatsen liggen dan ook bijna

altijd op hele mooie en bijzondere locatie. Vaak zie je ze al van ver tegen of

boven op een berg liggen. Ze weten hun plaatsen wel uit te kiezen… ;-)

Het was uiteindelijk een ideale dag, anders is het steeds zonde om lang in de auto te zitten als de zon schijnt, om deze bijzondere

plekjes eens te ontdekken. En vandaag, een dag later, is de wind zo goed als verdwenen, de temperaturen blijven aangenaam rond

de 20°C en het is opnieuw perfect fietsweer. Tijd is weer aangebroken om me weer lekker in het zweet te rijden! :-D

12 februari 2026

Na enkele weken in België, waar ik dagelijks de vrieskou moest trotseerde

en mijn motivatie om buiten te sporten daardoor met de dag meer en meer

verdween (het voelde meer als een kwelling dan een plezier), ben ik

gisteravond opnieuw in Spanje aangekomen.

Sinds eind vorig jaar ben ik om gezondheidsredenen minder gaan werken

(4 weken werken, 1 week vrij). Die vrije week wil ik bewust gebruiken om

mezelf, en vooral mijn gezondheid, op de eerste plaats te zetten. De beste

manier om dat te doen is uiteraard sporten. In die week hoef ik me enkel

op mezelf te focussen en kan ik eindelijk, zeker in de winterperiode, één

week per maand tenminste écht kwalitatief trainen.

Maar laten we eerlijk zijn: als die week volledig opgaat in regen en kou, dat

schiet ook weinig op.

En eigenlijk, hoe moeilijk het ook te geloven is… op amper twee uur vliegen ruil je vriestemperaturen en frustratie in voor “zomer”.

Je stapt uit het vliegtuig en vraagt je even af of je het je inbeeldt, kan het hier écht zo warm zijn? Oké, de komende drie dagen

voorspellen ze storm, maar wanneer je midden in de nacht naar huis rijdt en nog steeds 23°C op de thermometer ziet staan, dan

weet je dat je de juiste keuze hebt gemaakt.

Even naar hier komen om in alle rust mijn kilometers af te malen, mijn hoofd leeg te maken en mijn gezondheid prioriteit te geven,

dat voelt gewoon juist.

17 januari 2026

Dat er veel renners op de wegen te vinden zijn in de buurt van Benidorm,

is hier volkomen normaal. Dagelijks kom je profrenners tegen van ploegen

als Visma, UAE, Astana, Euskaltel, Lotto, … Zij verblijven dan ook vrijwel de

hele winter aan de Costa Blanca. Hoe verder je richting Calpe rijdt, hoe

groter het aantal renners dat je op de weg ziet.

Wat de laatste dagen vooral opvalt, is het grote aantal Nederlandstalige

wielertoeristen. Ik ben er vrij zeker van dat de wereldbeker cyclocross van

Benidorm, die morgen doorgaat, hier iets mee te maken heeft. Je herkent

hen niet meteen aan hun kleding of taal, maar wel aan hun arrogante

rijstijl. En die is, zeker op de grotere wegen, bijzonder gevaarlijk. Er zijn

hier helaas al meerdere fietsers om het leven gekomen, vaak op de vele

op- en afritten waar automobilisten soms hard en roekeloos rijden.

De laatste dagen zie je heel veel wielertoeristen “vol” op het rijvak rijden, zelfs wanneer de strook naast de rijweg bijna een

volledige rijstrook breed is. En eerlijk is eerlijk: Vlamingen zijn vaak de ergste in hun soort. Ze wanen zich allemaal Museeuw of

Boonen en gedragen zich er ook naar… alsof ze een wedstrijd aan het rijden zijn en voorrang hebben op al het andere verkeer.

Levensgevaarlijk.

Dat is dan ook dé reden dat ik hier al jaren geleden heb besloten om enkel nog met een Spaans merk (zowel fiets als kledij) rond

te rijden. Dit nadat “de laatste keer” een Vlaming naast me kwam rijden en begon te praten. Daar had ik op zich geen probleem

mee, maar ik moest hem tot drie keer toe zeggen dat hij niet op de rijbaan moest rijden, maar op de strook langs de weg. Ik heb

me toen zo aan zijn rijgedrag geërgerd… ik zag en zie dat hier zo vaak, en daar wil ik gewoon niets mee te maken hebben. Ik

distantieer mij bewust van zulke mensen. Ik ben toen thuisgekomen, onmiddellijk naar de plaatselijke sportwinkel (Sprinter)

gereden en heb nieuwe kledij gekocht… mijn helm voorzien van Spaanse vlaggetjes… en het merk van mijn Ridley-racefiets (die

ondertussen vervangen is door het Spaanse merk BH) overplakt. En sinds die dag heb ik er totaal geen last meer van, mijn oude

fietskledij zitten in een vacuümzak opgeborgen, en hoef ik me niet meer te ergeren! ;-)

Maar goed, ik kijk uit en neem mijn tijd om over te steken. Zelfs dan kan het nog misgaan, maar de kans wordt zo wel drastisch

kleiner. Ik heb geen haast, probeer zo veilig mogelijk te rijden en hoef me aan niks of niemand te bewijzen… ook dat is een luxe.

Vandaag is voorlopig mijn laatste dag in Villajoyosa: vanavond vlieg ik weer naar België. Net op tijd, want het weer is na een week

stralend zomerweer omgeslagen naar regen en het zou de komende dagen nog meermaals gaan regenen. Ach ja, het mag ook wel

eens meezitten… :-p

12 januari 2026

Met weloverwogen beslissingen en opofferingen kom je ver.

Maar met bewust iets minder nadenken en gewoon doen, kan je er ook nog van genieten.

Werken aan mezelf en mijn gezondheid is niet altijd simpel, maar ik grijp elke kans om vol van het leven te genieten (met zon, zee

en… mijn fiets)!

Vrijdagavond stond er eigenlijk, voor deze week, niets op de planning.

Ik had wel een vrije week voor de boeg, maar toen ik het weerbericht voor

de komende dagen zag, wist ik genoeg: mijn buitentrainingen zouden

letterlijk in het water vallen. Het is ijskoud, de sneeuw is terug en de

voorspelde regen maakt het er niet beter op… Met dit weer kan je buiten

nu eenmaal weinig beginnen.

Daarom nam ik, eerder “voor de grap” , eens een kijkje op de website van

Ryanair… en ik viel bijna achterover. Voor de prijs van een grote kebab met

cola vlieg ik naar Spanje. En voor een kleine kebab extra vlieg ik een week

later alweer terug naar België.

De beslissing was dan ook snel genomen: meteen mijn vluchten geboekt.

Waarom zou ik in België blijven, als ik in Spanje bij aangename temperaturen en in korte kledij aan mijn conditie kan werken?

Een weekje fietsen in de zon en volop genieten geeft tenminste energie. En eerlijk: voor de prijs van een retourvlucht waarmee ik

mijn wagen nog niet eens half kan voltanken, laat ik het echt niet. Dat zou pas gek zijn… genieten zoveel ik kan!

3 januari 2026

De winter is nu (eindelijk) écht begonnen. Na de ijskoude temperaturen van de afgelopen dagen is het zover: afgelopen nacht is

het beginnen te sneeuwen. Eerlijk gezegd heb ik liever sneeuw dan regen.

In de sneeuw is het nog te doen om buiten te komen; het voelt meestal

minder koud aan en fietsen heeft dan wel iets speciaals, met dat witte

landschap om je heen. :-)

Ik merkte dat ik niet alleen was met die gedachtegang. Het leek wel alsof

het (licht overdreven) zwart zag van de wandelaars. Is het de sneeuw die

mensen naar buiten lokt, of zijn het de goede voornemens die hen in

beweging brengen? :-p

Hoe dan ook, het was plezant in de sneeuw. Al was het op sommige

plaatsen verraderlijk glad en zelfs gevaarlijk door verborgen ijsplekken,

vooral in straten waar gestrooid is geweest en het smeltwater opnieuw

begon aan te vriezen. Maar goed, je weet dat je je rijgedrag moet

aanpassen en extra voorzichtig moet zijn, ook al kan een val in een klein hoekje schuilen. :-/

1 januari 2026

Vandaag starten we een nieuw jaar en zijn intussen al in 2026 beland, de eerste dag beginnen we zoals steeds met de nodige goede voornemens! ;-) Mijn website heb ik alvast in een nieuw jasje gestoken: andere kleuren, een eenvoudiger lay-out en overal kleine verbeteringen en aanpassingen! :-p Sportief hoop ik uiteraard dat 2026 een goed jaar wordt. Mijn doel is om komende zomer opnieuw van Meeuwen naar Blankenberge te fietsen, een rit die ik al 2x gedaan heb en graag nog eens wil herhalen en dat vraagt uiteraard een degelijke voorbereiding, zonder training gaat het niet lukken. Daarom ligt de focus dit jaar vooral op de koersfiets. In de winter blijft de mountainbike ideaal, maar ik hoop tegen eind februari of half maart terug over te schakelen naar de racefiets. De verschillende fietsposities vragen nu eenmaal wat tijd voor aanpassing en gewenning… Zoals altijd speelt het weer een zeer grote rol, is eigenlijk de belangrijkste factor in het spel. Een nat en guur voorjaar kan serieus roet in het eten gooien, maar we zien wel. We beginnen alvast positief en hoopvol… :-) .