12 februari 2026

Na enkele weken in België, waar ik dagelijks de vrieskou moest trotseerde

en mijn motivatie om buiten te sporten daardoor met de dag meer en meer

verdween (het voelde meer als een kwelling dan een plezier), ben ik

gisteravond opnieuw in Spanje aangekomen.

Sinds eind vorig jaar ben ik om gezondheidsredenen minder gaan werken

(4 weken werken, 1 week vrij). Die vrije week wil ik bewust gebruiken om

mezelf, en vooral mijn gezondheid, op de eerste plaats te zetten. De beste

manier om dat te doen is uiteraard sporten. In die week hoef ik me enkel

op mezelf te focussen en kan ik eindelijk, zeker in de winterperiode, één

week per maand tenminste écht kwalitatief trainen.

Maar laten we eerlijk zijn: als die week volledig opgaat in regen en kou, dat

schiet ook weinig op.

En eigenlijk, hoe moeilijk het ook te geloven is… op amper twee uur vliegen ruil je vriestemperaturen en frustratie in voor “zomer”.

Je stapt uit het vliegtuig en vraagt je even af of je het je inbeeldt, kan het hier écht zo warm zijn? Oké, de komende drie dagen

voorspellen ze storm, maar wanneer je midden in de nacht naar huis rijdt en nog steeds 23°C op de thermometer ziet staan, dan

weet je dat je de juiste keuze hebt gemaakt.

Even naar hier komen om in alle rust mijn kilometers af te malen, mijn hoofd leeg te maken en mijn gezondheid prioriteit te geven,

dat voelt gewoon juist.

17 januari 2026

Dat er veel renners op de wegen te vinden zijn in de buurt van Benidorm,

is hier volkomen normaal. Dagelijks kom je profrenners tegen van ploegen

als Visma, UAE, Astana, Euskaltel, Lotto, … Zij verblijven dan ook vrijwel de

hele winter aan de Costa Blanca. Hoe verder je richting Calpe rijdt, hoe

groter het aantal renners dat je op de weg ziet.

Wat de laatste dagen vooral opvalt, is het grote aantal Nederlandstalige

wielertoeristen. Ik ben er vrij zeker van dat de wereldbeker cyclocross van

Benidorm, die morgen doorgaat, hier iets mee te maken heeft. Je herkent

hen niet meteen aan hun kleding of taal, maar wel aan hun arrogante

rijstijl. En die is, zeker op de grotere wegen, bijzonder gevaarlijk. Er zijn

hier helaas al meerdere fietsers om het leven gekomen, vaak op de vele

op- en afritten waar automobilisten soms hard en roekeloos rijden.

De laatste dagen zie je heel veel wielertoeristen “vol” op het rijvak rijden, zelfs wanneer de strook naast de rijweg bijna een

volledige rijstrook breed is. En eerlijk is eerlijk: Vlamingen zijn vaak de ergste in hun soort. Ze wanen zich allemaal Museeuw of

Boonen en gedragen zich er ook naar… alsof ze een wedstrijd aan het rijden zijn en voorrang hebben op al het andere verkeer.

Levensgevaarlijk.

Dat is dan ook dé reden dat ik hier al jaren geleden heb besloten om enkel nog met een Spaans merk (zowel fiets als kledij) rond

te rijden. Dit nadat “de laatste keer” een Vlaming naast me kwam rijden en begon te praten. Daar had ik op zich geen probleem

mee, maar ik moest hem tot drie keer toe zeggen dat hij niet op de rijbaan moest rijden, maar op de strook langs de weg. Ik heb

me toen zo aan zijn rijgedrag geërgerd… ik zag en zie dat hier zo vaak, en daar wil ik gewoon niets mee te maken hebben. Ik

distantieer mij bewust van zulke mensen. Ik ben toen thuisgekomen, onmiddellijk naar de plaatselijke sportwinkel (Sprinter)

gereden en heb nieuwe kledij gekocht… mijn helm voorzien van Spaanse vlaggetjes… en het merk van mijn Ridley-racefiets (die

ondertussen vervangen is door het Spaanse merk BH) overplakt. En sinds die dag heb ik er totaal geen last meer van, mijn oude

fietskledij zitten in een vacuümzak opgeborgen, en hoef ik me niet meer te ergeren! ;-)

Maar goed, ik kijk uit en neem mijn tijd om over te steken. Zelfs dan kan het nog misgaan, maar de kans wordt zo wel drastisch

kleiner. Ik heb geen haast, probeer zo veilig mogelijk te rijden en hoef me aan niks of niemand te bewijzen… ook dat is een luxe.

Vandaag is voorlopig mijn laatste dag in Villajoyosa: vanavond vlieg ik weer naar België. Net op tijd, want het weer is na een week

stralend zomerweer omgeslagen naar regen en het zou de komende dagen nog meermaals gaan regenen. Ach ja, het mag ook wel

eens meezitten… :-p

12 januari 2026

Met weloverwogen beslissingen en opofferingen kom je ver.

Maar met bewust iets minder nadenken en gewoon doen, kan je er ook nog van genieten.

Werken aan mezelf en mijn gezondheid is niet altijd simpel, maar ik grijp elke kans om vol van het leven te genieten (met zon, zee

en… mijn fiets)!

Vrijdagavond stond er eigenlijk, voor deze week, niets op de planning.

Ik had wel een vrije week voor de boeg, maar toen ik het weerbericht voor

de komende dagen zag, wist ik genoeg: mijn buitentrainingen zouden

letterlijk in het water vallen. Het is ijskoud, de sneeuw is terug en de

voorspelde regen maakt het er niet beter op… Met dit weer kan je buiten

nu eenmaal weinig beginnen.

Daarom nam ik, eerder “voor de grap” , eens een kijkje op de website van

Ryanair… en ik viel bijna achterover. Voor de prijs van een grote kebab met

cola vlieg ik naar Spanje. En voor een kleine kebab extra vlieg ik een week

later alweer terug naar België.

De beslissing was dan ook snel genomen: meteen mijn vluchten geboekt.

Waarom zou ik in België blijven, als ik in Spanje bij aangename temperaturen en in korte kledij aan mijn conditie kan werken?

Een weekje fietsen in de zon en volop genieten geeft tenminste energie. En eerlijk: voor de prijs van een retourvlucht waarmee ik

mijn wagen nog niet eens half kan voltanken, laat ik het echt niet. Dat zou pas gek zijn… genieten zoveel ik kan!

3 januari 2026

De winter is nu (eindelijk) écht begonnen. Na de ijskoude temperaturen van de afgelopen dagen is het zover: afgelopen nacht is

het beginnen te sneeuwen. Eerlijk gezegd heb ik liever sneeuw dan regen.

In de sneeuw is het nog te doen om buiten te komen; het voelt meestal

minder koud aan en fietsen heeft dan wel iets speciaals, met dat witte

landschap om je heen. :-)

Ik merkte dat ik niet alleen was met die gedachtegang. Het leek wel alsof

het (licht overdreven) zwart zag van de wandelaars. Is het de sneeuw die

mensen naar buiten lokt, of zijn het de goede voornemens die hen in

beweging brengen? :-p

Hoe dan ook, het was plezant in de sneeuw. Al was het op sommige

plaatsen verraderlijk glad en zelfs gevaarlijk door verborgen ijsplekken,

vooral in straten waar gestrooid is geweest en het smeltwater opnieuw

begon aan te vriezen. Maar goed, je weet dat je je rijgedrag moet

aanpassen en extra voorzichtig moet zijn, ook al kan een val in een klein hoekje schuilen. :-/

1 januari 2026

Vandaag starten we een nieuw jaar en zijn intussen al in 2026 beland, de eerste dag beginnen we zoals steeds met de nodige goede voornemens! ;-) Mijn website heb ik alvast in een nieuw jasje gestoken: andere kleuren, een eenvoudiger lay-out en overal kleine verbeteringen en aanpassingen! :-p Sportief hoop ik uiteraard dat 2026 een goed jaar wordt. Mijn doel is om komende zomer opnieuw van Meeuwen naar Blankenberge te fietsen, een rit die ik al 2x gedaan heb en graag nog eens wil herhalen en dat vraagt uiteraard een degelijke voorbereiding, zonder training gaat het niet lukken. Daarom ligt de focus dit jaar vooral op de koersfiets. In de winter blijft de mountainbike ideaal, maar ik hoop tegen eind februari of half maart terug over te schakelen naar de racefiets. De verschillende fietsposities vragen nu eenmaal wat tijd voor aanpassing en gewenning… Zoals altijd speelt het weer een zeer grote rol, is eigenlijk de belangrijkste factor in het spel. Een nat en guur voorjaar kan serieus roet in het eten gooien, maar we zien wel. We beginnen alvast positief en hoopvol… :-) .